Sign in to follow this  
Followers 0
4Eyesbirds

[OS-BNK48] Lifeguard and Dumb Beauty [OrnTarwaan]

5 posts in this topic

[OS-BNK48] Lifeguard and Dumb Beauty [OrnTarwaan]

 

คำเตือน : เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงไม่ได้มีเจตนาทำร้ายศิลปินใดๆทั้งสิ้น

เพิ่มเติม ขออภัยศิลปินที่นำมาอ้างอิง สำหรับผู้แต่งคำว่า จิ้น ย่อจาก imagin

 คือเป็นจินตนาการดังนั้นไม่ต้องกลัวว่าเราจะคิดจริงจังไปไกลนะคะ ไม่ต้องคิดมากค่ะ

แต่หากทั้งผู้อ่านและศิลปินไม่สบายใจเรายินดีที่จะลบฟิคเช่นกันค่ะ

 

ชายหาดแสนสวย เม็ดทรายสีขาวที่มีการจัดการเรื่องระบบความสะอาดและความปลอดภัยอย่างดีเป็นพื้นที่ส่วนต่อของโรงแรมหรูที่ถูกซื้อด้วยเม็ดเงินจำนวนมาก ไม่ห่างจากทะเลสีฟ้าอมเขียว มีหญิงสาวตัวเล็กผมสีดำสนิทที่สวมชุดว่ายน้ำเต็มตัวและแว่นตาสีดำสนิท นั่งอยู่ด้านบนเก้าอี้ยกสูง เธอต้องมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังเล่นน้ำ วันนี้เธอชื่อตาหวาน หรืออิสราภา ผู้มาทำหน้าที่ไลฟ์การ์ด (Lifeguard) ชั่วคราวเพราะแขก VIP ของวันนี้คือคนสำคัญของเจ้านายของเธอ

ไลฟ์การ์ด (Lifeguard) คือผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยของผู้ที่มาว่ายน้ำ แต่สำหรับชายหาดของโรงแรมแบบนี้ ไลฟ์การ์ดก็ยังคงถูกเรียกว่าพนักงานคนหนึ่งที่ต้องทำตามคำสั่งของเจ้านายที่ชื่อว่า น้ำหนึ่ง คุณหนูมิลินผู้มีผิวสีน้ำผึ้งและใบหน้าไทยแท้ ดวงากลมโตที่จ้องมองและสะกดทุกสายตาให้มองกลับไป รวมไปถึงรู้ร่างสมส่วนและนิสัยที่น่ารักและเป็นมิตรกับทุกคน โดยรวมแล้วคุณหนูคนนี้ช่างเพียบพร้อมทุกอย่าง แต่ทำไม......

 

“กลุ่มนั้นสินะ ที่มีแขก VIP อยู่”

 

เสียงดังขึ้นมาจากไลฟ์การ์ดสาวพร้อมจ้องไปยังกลุ่มที่กำลังยืนอยู่แถวโซนบานาน่าโบ้ท (Banana Boat) กลุ่มนั้นคือกลุ่มที่มีแขก VIP อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย น้ำหนึ่งได้บอกเธอว่าให้ดูแลแขก VIP คนนั้นให้ดี ให้ตามใจเขาทุกอย่างและเมื่อเธอถามว่าแขกคนนั้นมีจุดเด่นตรงไหน น้ำหนึ่งก็หน้าแดงขึ้นมาก่อนที่จะยิ้มและพูดว่า....

 

“เป็นคนที่สวยที่สุดในกลุ่ม”

 

ไม่ทันที่คุณอิสราภาจะถามอะไรต่อ คุณมิลินผู้มีธุรกิจรัดตัวก็รีบขอตัวไปจัดการเรื่องของตัวเองต่อ ซึ่งสมาชิกทั้งหมดมี 5 คนทุกคนใส่ชุดลายดอกสีส้มสะท้อนแสงกับกางเกงขาสั้นสีขาวจนโดดเด่นสุดๆ แต่มันก็คงจะเป็นธีมชุดซึ่งตาหวานไม่คิดมากเรื่องนี้ เธอเริ่มมองหาแขก VIP ที่คุณมิลินบอกว่าอยู่ในกลุ่มนี้ เริ่มจากคนที่ดูตัวสูงๆผมสีดำออกหยักโศกนิดๆดูจะเด็กเกินไปที่จะดึงดูดคุณมิลินได้ ตามมาด้วยสาวหมวยผมสีน้ำตาลประกายทองที่มีถุงใต้ตาและมีสิวที่ปลายจมูกเหมือนเป็นกวางเรนเดียร์ของแซนต้า เธอจึงตัดทั้งสองคนไปทันทีที่เห็น อีกสองคนที่ตามมาติดๆคือคนที่ผิวขาวจนดูโดดเด่น รับกับสีผมสีดำสนิท ตอนแรกตาหวานคิดว่าน่าจะใช่คนนี้แต่เพราะเห็นคนตัวเล็กผิวสีน้ำผึ้งที่มีผมสีน้ำตาลเข้มที่เดินควงแขนอยู่มันแสดงออกชัดเจนว่าสองคนนั้นเป็นแฟนกัน ทำให้เหลืออีกแค่คนเดียวคือ.....สาวสวยที่แต่งหน้าจัดเต็ม ทั้งรองพื้น ริมฝีปากแดงสด และคิ้วที่เขียนมาอย่างดี ใบหน้าที่เวลาส่งยิ้มให้ทำให้เผลอยิ้มตามไปด้วย ผิวขาวเนียนและรูปร่างสูงสมส่วนช่างดูดีจนตาหวานคิดว่าเป็นคนนี้แน่นอนแต่ทำไม.....

“สเป็คคุณมิลินแปลกจังแฮะ”

ตาหวานพูดเบาๆและมองสาวสวยที่อุ้มสัตว์เลี้ยงตัวน้อยที่แสนน่ารัก ถ้ามันเป็นสุนัขตัวเล็ก แมวเหมียว กระต่ายตัวน้อย หรืออะไรเธอคงไม่ตกใจเท่า.....

“ไอ้อร แกเอาแมวน้ำมาด้วยทำไมวะ!

เสียงของสาวผิวขาวที่กุมมือคนรักของตัวเองไม่ยอมปล่อยดังขึ้นมา ส่วนสาวสวยที่ตาหวานเข้าใจว่าเป็นแขก VIP ก็ทำหน้าตกใจก่อนที่จะโวยวายกลับ

“เจ้แจนอย่าเรียกแมวน้ำดิ อุ๋งจูเนียร์มีชื่อนะ!

อร หรือพัศชนันท์ สาวสวยที่อุ้มแมวน้ำตัวน้อยสีเทาแซมดำอยู่พูดขึ้นมา ส่วนคนที่ต่อว่าเธอเมื่อครู่คือแจน หรือเจตสุภา ผู้ที่ปกติชอบเข้าวัดทำบุญและเลี่ยงการมาทำอะไรแบบนี้แต่ยอมมาเที่ยวกับคนตัวเล็กข้างกายที่ชื่อ แก้ว หรือณัฐรุจา ด้วยเหตุผลว่าถูกอ้อนว่า อยากมาทะเลกับแจน พอคุณณัฐรุจาพูดแบบนั้นคุณเจตสุภามีหรือจะใจแข็งต่อ ซึ่งคนที่วางแผนทั้งหมดให้แก้วไปขอให้แจนมาด้วยก็คือเด็กแสบสองคนที่ตอนนี้ไปเลือกเสื้อชูชีพมาใส่เตรียมพร้อมที่จะเล่นบานาน่าโบ้ทกับเจ้าคนที่กำลังอุ้มแมวน้ำอยู่นี่แหละ!

“อุ๋งจูเนียร์รึอะไรก็ช่าง แต่แมวน้ำก็ฝากคนในโรงแรมดูแลไม่ได้รึไง!

แจนยังคงโวยวายไม่เลิกจนแฟนสาวต้องพูดให้ใจเย็นลง

“แจนใจเย็นๆนะ”

“เย็นได้ยังไง ก็ตอนแรกบอกจะมานั่งบานาน่าโบ้ทด้วยกัน แต่เอาแมวน้ำมางี้จะเล่นยังไงล่ะ!

อย่างที่แจนบอกคือตอนแรกทุกคนตั้งใจจะมาเล่นบานาน่าโบ้ท แต่อรดันอุ้มแมวน้ำติดมาด้วยและเหตุผลก็....

“เจ้แจนก็ดูหน้าอุ๋งจูเนียร์ดิ มันอยากมาเที่ยวทะเลด้วย เห็นไหม!

พออรพูดจบ แมวน้ำตัวน้อยก็หันไปหาแจนที่กำลังมองมันด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ดวงตากลมโตจ้องมองไปที่แจนก่อนที่จะยิ้มจนตาปิดจนคนที่พยายามใจแข็งถึงกับ....

“อ๊า...อุ๋งจูเนียร์ เจ้ของโทษนะ ที่จะไล่หนูไปอยู่โรงแรม” แจนพูดและเตรียมไปอุ้มแมวน้ำน้อยแต่พอหันไปมองคนรักก็ต้องเก็บความอยากของตัวเองไว้ ก็แก้วไม่ชอบสัตว์ทุกชนิดหนิ แถมสายตาที่มองมามันดูเหมือนกับว่าถ้าเธอไปจับแมวน้ำตัวน้อยจะโดนแบนห้ามมายุ่งกับแก้วไปอีกนาน

“แล้วนี่จะเอาไงดีล่ะ” แก้วพูดออกมาเบาๆก่อนที่จะสงสัยขึ้นมาเพราะอรเหมือนจะเหม่อมองอะไรบางอย่าง

“อร มองอะไรน่ะ?

“ทำไมคนนั้นมองเราเหมือนโรคจิตแบบนั้นล่ะ”

คนที่ดูโรคจิตที่สุดในหาดแห่งนี้กลับไปบอกว่าใครบางคนดูโรคจิตจนพี่สาวทั้งสองคนต้องหันไปมองตาม คนที่ถูกกล่าวหาคือไลฟ์การ์ดคนสวยที่กำลังมองมาที่พวกเธอนั่นเอง

“อ๋อ ไลฟ์การ์ดน่ะ เห็นเนยบอกว่าเขาจะช่วยดูแลพวกเรา” แก้วพูดขึ้นมาจบ อรก็พูดอย่างเข้าใจและพยักหน้าเบาๆ

“เข้าใจล่ะ แต่ดูแลงั้นหรอ.....” คุณพัศชนันท์พูดขึ้นมา ก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นมา เป็นใบหน้าที่แก้วและแจนรู้จักดีแต่ไม่ทันที่จะห้ามอะไร....

“เจ้แจน พี่แก้ว อรรู้แล้วว่าจะเอาอุ๋งจูเนียร์ไปฝากใครดี”

ไม่ทันที่พี่สาวทั้งสองคนจะพูดอะไร อรก็รีบวิ่งไปหาคุณไลฟ์การ์ดที่ดูจะตกใจเล็กน้อยเมื่อคนที่เธอกำลังจ้องมองวิ่งมาหาเธอ

“คุณไลฟ์การ์ด ฝากอุ๋งจูเนียร์หน่อยนะคะ! อรพูดขึ้นมาทันทีที่วิ่งไปถึงตีนบันได ตาหวานที่กำลังกับมึนงงกับคำพูดของอีกคนไม่ทันที่จะได้โต้ตอบอะไรก็มีลูกบอลสีเทาถูกปาขึ้นมาหาเธอ

“อุ๋ง....”

เสียงที่ดังมาจากลูกบอลมีชีวิตดังขึ้นมาทำให้ตาหวานต้องรีบรับลูกบอลเอาไว้ ถ้ามองดีๆจะเห็นน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นเส้นสายน้ำกลางฟากฟ้าด้วยความตกใจของเจ้าแมวน้ำ ซึ่งคงไม่ต่างกับคุณอิสราภาที่เกือบจะหัวใจวายตอนที่คนบ้าปาแมวน้ำขึ้นมา

Good Job! รับได้ดีค่ะ เดี๋ยวอรไปเล่นบานาน่าโบ้ทก่อนจะมารับนะ” สาวสวยไร้สติยังคงไม่รู้ว่าตัวเองเกือบจะทำลูกรักตายไปต่อหน้าต่อตาก่อนที่จะวิ่งไปหากลุ่มเพื่อนที่ตอนนี้ถ้าดูดีๆคุณพี่สาวคนโตแต่ตัวเล็กสุดในกลุ่มกำลังจะเป็นลมกับฉากเมื่อครู่แล้ว

คุณอิสราภามองภาพตรงหน้าก่อนที่จะมองแมวน้ำตัวน้อยที่ตอนนี้ยังคงน้ำตาคลอและถอนหายใจเบาๆ

“แกนี่น่าสงสารจังนะที่มีเจ้านายแบบนั้น” ตาหวานพูดออกมาก่อนที่จะนึกถึงตัวเองว่าเธอก็น่าสงสารนะที่ต้องมาดูแลแขก VIP (?) บ้าๆแบบนี้

 

ทางด้านคนบ้าที่วิ่งกลับมาหา The gang ถึงกับโดนแจนและแก้วเทศน์ยกใหญ่ที่ไปทำอะไรหวาดเสียวแบบนั้น แต่อรบอกว่าอุ๋งจูเนียร์ดูจะชอบ(?)และตอนที่อยู่ด้วยกันก็ทำแบบนี้บ่อยๆ ทำเอาพี่สาวทั้งสองคนได้แต่ทำหน้าเพลียน้องคนนี้ ไม่นานนักน้องสาวอีกสองคนตะโกนเรียกพวกเธอ

“ป้าแก้ว เจ้แจน มาใส่เสื้อกันจะเริ่มเล่นแล้วเนี่ย!

เสียงของสาวหมวยผมน้ำตาลประกายทองพูดขึ้นมาและยิ้มจนตาปิด เสื้อลายดอกถูกทับด้วยเสื้อชูชีพสีส้มสะท้อนแสงไม่ต่างจากเสื้อลายดอก มันช่างโดดเด่นจนแสบตาจริงๆ แจน แก้วและอรเดินไปหาทั้งสองคน แต่ไม่ทันที่อรจะเลือกเสื้อชูชีพมาใส่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเด็กจมูกแดงเดินสะกิดเธอจากด้านหลัง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ส่งมาทางเธอมันช่างน่าหมั่นไส้จนอยากจะดึงแก้มให้หยุดยิ้ม

“อ้าว พี่อรเอาแมวน้ำไปทิ้งแบบนี้แสดงว่าจะเล่นด้วยกันแล้วใช่ไหม ไม่กลัวเครื่องสำอางที่พอกมาหลุดหรอคะ” ปัญ หรือปัญสิกรณ์ เด็กสาวที่อายุน้อยกว่าเธอ ทั้งๆที่อายุเท่ากันน้ำใส หรือพิชญาภา สาวผมดำที่กำลังช่วยเจ้ทั้งสองคนแต่งตัว แต่นอกจากความรั่วและอายุแล้ว ปัญช่างต่างกับน้ำใสในหลายๆเรื่อง และนั่นก็ทำให้เธอสนิทกับเด็กแสบนี่เช่นกัน อรมองไปที่ปัญก่อนที่จะยิ้มมุมปาก ตามด้วยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและพูดต่อ

“อย่าใช้คำว่าทิ้งฉันแค่ฝาก และอย่าเรียกว่าพอกสิ นี่แค่เบาๆ อีกอย่าง.....วันนี้ฉันใช้เครื่องสำอางกันน้ำแล้วเหอะ ฮะๆๆๆๆ”

คำพูดและการหัวเราะร้ายๆตบท้ายทำเอาสาวหมวยที่มาจิกกัดขำขึ้นมาก่อนจะพูดต่อ

“ฮะๆ โอเค งั้นเจ้อรไปใส่เสื้อชูชีพไป ได้ยินว่ายน้ำไม่เป็นหนิ”

เป็นความจริงที่อรว่ายน้ำไม่เป็น แต่การที่มาทะเลโดยมองเพื่อนเล่นบานาน่าโบ้ทคงไม่ใช่สิ่งที่เธออยากจะทำเท่าไหร่ โชคดีที่มีเสื้อชูชีพให้และคงจะดีถ้าเสื้อนั้นมันไม่ชำรุด.....

.
.
.
.

 

ทุกคนขึ้นไปนั่งบนเรือกล้วยหรือ Banana Boat เรียบร้อย เรียกลำดับโดนปัญนั่งหัวเรือตามด้วยน้ำใส อร แจน และแก้วอยู่ท้ายเรือ การแล่นเรือโดยปกติจะมี 3 รอบ โดยทั้งสามรอบผ่านไปด้วยดีพร้อมเสียงกรีดร้องที่ร้องจนคอแหบคอแห้งกันไป จนกระทั่ง....

“รอบนี้ผมแถมให้นะครับ!

เสียงของคนขับเรือที่ลากบานาน่าโบ้ทดังขึ้นมาก่อนที่เรือที่แทนที่จะเข้าฝั่งก็แถมลากเรือกล้วยอีกรอบและครั้งนี้แน่นอนว่าทุกคนจะต้องตกน้ำตามระเบียบ

 

“กริ๊ด!

ตู๊ม!

 

เสียงกรีดร้องและเสียงคนทั้ง 5 คนตกน้ำก่อนที่ร่างของคนที่ตกน้ำจะลอยขึ้นมาทีละคน มันทำให้คนขับเรือขำขึ้นมาก่อนที่จะต้องตกใจเมื่อเห็นว่า......

“ชิบหายล่ะ!

แทนที่คนสุดท้ายจะลอยขึ้นมากลับเป็นเสื้อชูชีพที่ตัวล็อคเสียลอยขึ้นมา ส่วนตัวคนนั้น.....

“อร/พี่อร!

ทุกคนตะโกนเสียงหลงด้วยความตกใจ ทางด้านตาหวานที่เห็นก็วางอุ๋งจูเนียร์พร้อมฝากแว่นตาสีดำให้แมวน้ำตัวน้อยใส่เอาไว้ เธอรีบวิ่งไปขับเรือกู้ชีพอย่างรวดเร็ว ที่เธอต้องรีบขนาดนี้ไม่ใช่เพราะว่าอีกฝ่ายเป็นแขก VIP อย่างเดียว แต่ใครก็ไม่รู้ที่บ้าขนาดจ้างคนขับเรือที่.....

“พี่คะ ช่วยเพื่อนหนูด้วย!

“ไม่ได้ พี่ว่ายน้ำไม่เป็น!

น้ำใสตะโกนขึ้นมา แต่กลายเป็นว่าถูกอีกฝ่ายปฏิเสธทันที แถมใบหน้าซีดๆแบบนั้นมันแสดงชัดเจนว่าอีกฝ่ายพูดความจริง

ทางด้านคุณแขก VIP จำเป็นเมื่อตกน้ำไปก็เริ่มสำลักน้ำก่อนที่จะเริ่มคิดว่าชีวิตของเธออาจจะต้องสิ้นสุดลงตรงนี้ เธอนึกถึงพระผู้เป็นเจ้า นึกถึงพ่อและแม่ คิดถึงเพื่อนบ้าๆของเธอ แต่ที่คิดถึงที่สุดตอนนี้คงจะเป็นแมวน้อยอุ๋งจูเนียร์ของเธอ เมื่อนึกถึงตอนที่ได้แมวน้ำตัวน้อยมามันทำให้เธอรู้สึกมีความสุขมาก.....

.
.
.
.


“อร เราชอบน้ำหนึ่งล่ะ”

น้ำเสียงที่ดูสั่นๆแต่สายตาที่จริงจังมันแสดงออกว่าสาวผิวสีขาวที่มีดวงตากลมโตคนนี้กำลังพูดความจริง อรยิ้มมุมปากมองเพื่อนสนิทอีกคนของเธอ เนย หรือกานต์ธีรา คนที่ดูไม่มั่นใจในตัวเองเท่าไหร่จนกระทั่งเจอกับน้ำหนึ่งก็เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อคนที่ตัวเองรัก

“หรอ แล้วให้เอาไง” อรยิ้มมุมปากและพูดขึ้นมา ส่วนคนที่ถูกถามก็หลบตาก่อนที่จะขอร้องคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา โดยที่ไม่รู้ว่ากำลังขอร้องผิดคนแล้ว

“ช่วย.....นัดเจอให้หน่อยนะ”

มันก็คงจะไม่มีอะไร ถ้าอรไม่รู้ว่าน้ำหนึ่งเองก็ชอบเนยแถม นี่ทำให้เธอสามารถยื่นข้อเสนอกับอีกฝ่ายได้ว่า....

“อรจะช่วยจีบเนย ถ้าน้ำหนึ่งหาแมวน้ำมาให้อรเลี้ยงได้” นั่นคือคำพูดของอรไม่กี่วันก่อนที่น้ำหนึ่งจะรีบหาอุ๋งจูเนียร์มาประเคนให้คนจอมวางแผนแบบอร ก็แบบว่า.....ไหนๆช่วยเพื่อนให้รักกันทั้งที ขอรางวัลหน่อยเถอะ

 

มันอาจจะเพราะบาปกรรมที่ทำกับเนยและน้ำหนึ่ง

บาปกรรมที่อรโยนเจ้าอุ๋งจูเนียร์เป็นลูกบอลบ่อยๆ

มันทำให้อรต้องมาเจออะไรแบบนี้

ร่างกายของสาวสวยกำลังจมดิ่งลงสู่ก้นทะเลลึก แต่เครื่องสำอางและคิ้วของเธอยังคงทนทานไม่จางหาย ต้องขอบคุณเครื่องสำอางกันน้ำที่ทำให้เธอไม่ต้องตายโดยไร้คิ้ว แต่ว่าอย่างน้อยเธออยากจะขอโทษคนสำคัญของเธอว่า...

ขอโทษนะ อุ๋งจูเนียร์ที่หม่าม๊าเลี้ยงหนูต่อไปไม่ได้แล้ว...

ถ้าเนยกับน้ำหนึ่งอยู่ตรงนี้คงจะโวยวายว่าทำไมไม่ขอโทษพวกเธอ แต่สติของอรกำลังจะหมดลง

.
.
.
.

“อุ๋งๆ....”

“อุ๋งๆ...........”

“อุ๋งๆ................”

ขนาดตายไปแล้วอุ๋งจูเนียร์ยังตามมาอีกหรอ?...ขอโทษนะหม่าม๊าโยนหนูสูงๆไม่ได้แล้ว

อรคิดในใจก่อนที่จะรู้สึกเจ็บที่แก้มของตัวเองตามมาด้วยได้ยินเสียงบางอย่าง

.
.
.
.

“ฮรืออ พี่อร ถ้าพี่อรฟื้นน้ำใสสัญญาว่าจะไม่แย่งปลาหมึกพี่กินแล้ว!

“ฮรืออ ปัญด้วย ถ้าพี่อรฟื้นปัญสัญญาจะไม่ล้อเรื่องคิ้วของพี่แล้ว”

“คุณฟื้นทีสิคะ”

“แบบนี้ต้อง CPR ไหม?

“คุณไลฟ์การ์ดช่วย....”

เสียงที่ดังขึ้นมามันทำให้หญิงสาวเริ่มรู้สึกแปลกๆเธอได้แต่คิดว่าถ้าเกิดเธอยังมีชีวิตอยู่เธออยากจะทำอะไร และสิ่งนั้นคือ....

.
.
.
.

ทางด้านคนอื่นหลังจากที่ไลฟ์การ์ดคนสวยไปช่วยเหลืออรขึ้นมาก็รีบพาทุกคนขึ้นฝั่งแต่อรที่ยังสลบไม่ตื่นทำให้ทุกคนรู้สึกกลัวขึ้นมาจนน้องเล็กสองคนถึงกับร้องไห้ใหญ่แถมยังตบหน้าพี่สาวจะทำให้ฟื้นจนคนขับเรือต้องรีบดึงตัวออกมา แม้แต่แมวน้ำตัวน้อยยังมาคลอเคลียเจ้านายและส่งเสียงร้องใกล้ๆด้วยความเป็นห่วงถ้ามองดีๆจะเห็นสีหน้าเศร้าของแมวน้ำตัวน้อยด้วย

“แบบนี้ต้อง CPR ไหม?

“คุณไลฟ์การ์ดช่วยหน่อยค่ะ....”

นั่นคือคำพูดของแจนตามมาด้วยแก้วที่หันไปหาตาหวานที่กำลังนั่งอยู่ใกล้ๆ อิสราภาเหงื่อตก มองใบหน้าแสนสวย เครื่องสำอางกันน้ำที่อยู่คงทน เรียกว่าถ้าตายตอนนี้เจ้าตัวอาจจะพอใจมากเพราะยังคงมีใบหน้างดงามแบบนี้ ตาหวานจ้องไปที่ริมฝีปากแดงสดก่อนที่จะค่อยๆก้มหน้าลงไปเตรียมทำการช่วยชีวิตแขกคนสวย ไม่รู้ทำไมเวลาแบบนี้ตาหวานยังรู้สึกใจเต้นแรง มันอาจจะเกิดจากความเย็นของชุด ความที่เสื้อสีสดของอีกฝ่ายเปียกน้ำจนแนบเนื้อ หรือเพราะความรู้สึกที่เธอเผลอหลงแขก VIP คนนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นอีกฝ่าย ใบหน้าของตาหวานค่อยๆเข้าใกล้อรเรื่อยๆ จนกระทั่ง.....

.
.
.

.
.
.
.
.
พรืด
!

“เฮ้ย!

“แค่กๆๆ”

น้ำในปากผู้ป่วยถูกพ่นออกมาโดยที่ยังไม่ทันที่จะ CPR หรือทำอะไร มันคงจะดีถ้าไม่พ่นเต็มใบหน้าของตาหวาน ไลฟ์การ์ดสาวร้องเสียงหลงและลูบใบหน้าของตัวเองก่อนที่จะมองคนที่สำลักน้ำและลุกขึ้นนั่ง ตาหวานค่อนข้างที่จะอารมณ์เสียจนคิ้วขมวดเป็นปม แต่ว่าคำพูดแรกหลังฟื้นขึ้นมาของหญิงสาวที่เธอช่วยชีวิตนั้นทำเอาเธอหลุดขำขึ้นมาทันที.....

“อยากกินหม่าล่า!

“อร!/พี่อร!/อุ๋งๆ!

ทันทีที่คนที่จมน้ำฟื้นขึ้นมาก็ตะโกนถึงสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำอย่างสุดท้ายในชีวิต ซึ่งก็ดู....มีสาระมาก ไม่นานนักทุกคนและอีกหนึ่งตัวก็ได้สติก่อนที่จะรีบพุ่งเข้าไปกอดอร อุ๋งจูเนียร์เข้าไปคลอเคลียที่ข้างตัวอรและส่งเสียงร้อง ทุกคนมากอดจนอรตกใจก่อนที่จะขำขึ้นมา แต่มุมที่เธอนั่งกลับมองเห็นใครบางคนที่ช่วยชีวิตเธอ สาวผมสีดำสนิทที่ตอนนี้ถอดแว่นตาดำไปเรียบร้อย สายตาที่จ้องมองมามันทำให้เธอรู้สึกแปลกๆและยิ่งมองใบหน้าของอีกฝ่ายชัดๆก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายหน้าตาดีพอสมควร ริมฝีปากบางยกยิ้มให้เธอก่อนที่จะพูดต่อโดยไม่ออกเสียงแต่มันทำให้เธอเผลออมยิ้มขึ้นมา มันคือคำว่า.....

ดีใจที่ฟื้นนะ

ผ่านไปซักพักทุกคนก็เดินไปขอบคุณคุณไลฟ์การ์ดก่อนที่จะขอตัวกลับไปที่ห้องพัก ตาหวานและอรมองหน้ากันอยู่ตลอดแต่ไม่พูดอะไรกันนอกจากคำขอบคุณ ขอโทษของอรและคำว่าไม่เป็นไรของตาหวาน อิสราภามองไปที่กลุ่มคนบ้าที่เพิ่งจะเดินออกไปก่อนที่จะขำขึ้นมา ตอนนี้คงเรียกได้ว่างานของเธอสิ้นสุดลงแล้ว....

.
.
.
.

“อุ๋งๆ”

เสียงที่คุ้นเคยทำให้ตาหวานสะดุ้งก่อนที่จะหันไปมองแมวน้ำตัวน้อยมาอยู่ที่ใกล้ๆเท่าของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ดวงตากลมโตสีดำจ้องมองมาที่เธอก่อนที่จะยิ้มจนตาปิดจนทำให้ตาหวานขำขึ้นมา

“นี่จะมาขอบคุณหรอ....แล้วหนีมาแบบนี้เจ้านาย-.....” ตาหวานอุ้มแมวน้ำน้อยและคุยกับเจ้าตัวน้อยอย่างเอ็นดูแต่ไม่ทันที่ตาหวานจะพูดจบก็มีเสียงดังขึ้นมา

“อุ๋งจูเนียร์ โอ้ย วิ่งหนีหม่าม๊าทำไมเนี่ย!-....อ้าว” อรรีบวิ่งตามแมวน้ำตัวน้อยที่อยู่ดีๆกระโดดหนีเธอจนเธอต้องบอกเพื่อนให้กลับห้องไปก่อนส่วนเธอจะรีบวิ่งตามแมวน้ำไป แต่เมื่อมาเจอกลับทำตัวไม่ถูกเพราะคนที่อุ้งเจ้าแมวน้ำตัวน้อยคือไลฟ์การ์ดคนสวยที่ช่วยชีวิตเธอเอาไว้

“เออ...คุณ....”

“นี่ค่ะ ตามหาอุ๋งจูเนียร์อยู่ใช่ไหมคะ” ไลฟ์การ์ดสาวพูดและเดินมาส่งสัตว์เลี้ยงให้กับเจ้าของ แต่คนที่รับกลับรู้สึกเขินอายแปลกๆจนทำตัวไม่ถูก

“เออ....ขอบคุณค่ะ”

“รีบกลับห้องเถอะค่ะ แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยเดี๋ยวไม่สบายคุณมิลินจะห่วงเอา” ตาหวานพูดและส่งยิ้มให้เจ้าของแมวน้ำ แม้ว่าตาหวานจะสนใจคนตรงหน้ามากแค่ไหน แต่คนมีเจ้าของเธอจะไม่มีวันเข้าไปยุ่งให้ตัวเองมีปัญหาแน่นอน ผิดกับคนที่ถูกเข้าใจผิดเมื่อได้ยินชื่อของน้ำหนึ่งถึงกับเลิกคิ้วขึ้นมาและพูดต่อ

“คุณทำงานตามที่น้ำหนึ่งสั่งสินะ แล้วนี่เขาสั่งว่าอะไรล่ะ?

“เขาบอกให้ดูแลแขก VIP ให้ดี.....และคุณก็คือแขกคนนั้นค่ะ” อิสราภาพูดขึ้นมาก่อนที่จะยิ้มและพูดต่อโดยไม่ทันเห็นใบหน้าตกใจของอรที่ตอนนี้ดูจะเหวอเล็กน้อย

“เดี๋ยวฉันไปส่ง....”

“ฉันคือแขก VIP หรอ? โห อย่างนี้แก้ว แจน น้ำใส แล้วก็ปัญก็....”

“ไม่ใช่ค่ะ แค่คุณคนเดียว” ตาหวานพูดขัดอรขึ้นมาก่อนที่จะยิ้มและพูดต่อ

“คุณคือคนสำคัญของคุณมิลินหนิคะ” สิ้นเสียงของตาหวานอรถึงกับนิ่งไปซักพัก มองไปที่แมวน้ำตัวน้อยที่หลับไปแล้ว ก่อนที่จะขำขึ้นมาเสียงดัง

“ฮะๆๆๆๆ”

แต่แน่นอนว่าตาหวานไม่เข้าใจอรว่าทำไมอีกฝ่ายถึงต้องหัวเราะในเมื่อเรื่องที่เธอพูดนั้นคือเรื่องจริง อรวางแมวน้ำตัวน้อยก่อนที่จะเดินไปใกล้กับตาหวานจนคนตัวเล็กต้องเดินถอยไปสองถึงสามก้าว

“เอ้า ถึงกับถอยเลยหรอ ไม่ต้องกลัวหรอ อรแค่จะไปบอกใกล้ๆกลัวคุณอายเฉยๆ” พออีกฝ่ายพูดแบบนั้นตาหวานจึงยืนนิ่งและรออีกฝ่ายเดินมาก่อนที่จะพูดต่อว่า....

“ขอโทษนะ แต่อรไม่ใช่แขก VIP อะไรหรอกนะ แขก VIP วันนี้นอนซมป่วยอยู่ในห้องล่ะ”

คำพูดนั้นทำเอาตาหวานตกใจจนตาโตก่อนที่จะหน้าแดงก่ำเมื่อเห็นใบหน้าของคนเลี้ยงแมวน้ำที่กำลังยิ้มจนตาปิดเหมือนแมวน้ำตัวน้อยที่นอนหลับอยู่ด้านหลัง อรพูดความจริงเพราะเนยนอนป่วยไข้ขึ้นสูงอยู่ที่ห้องพัก ซึ่งน้ำหนึ่งที่รีบไปธุระด่วนก็คือการดูแลคนรักที่ห้องนั่นแหละ แต่เหมือนจะลืมไปว่าตัวเองสั่งให้ตาหวานช่วยดูแลเนย แต่ก็อย่างว่าแหละ ความรักทำให้คนตาบอดจนลืมหลายๆอย่างไป ซึ่งตอนนี้คนที่ไม่ได้เป็นคนสำคัญของใคร ไม่ใช่แขกVIPของใคร กำลังถามคุณไลฟ์การ์ดด้วยน้ำเสียงกลั้นขำเล็กน้อยว่า....

“คุณไลฟ์การ์ดล่ะคะ มีแขกVIPของคุณไลฟ์การ์ดไหมคะ” อรถามและอมยิ้มแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินคำตอบของอีกฝ่าย

“มีแล้วค่ะ”

คนตัวเล็กยกยิ้มก่อนที่จะเดินไปอุ้มแมวน้ำตัวน้อย จนทำให้คนถามมองตามด้วยความสงสัย แต่ไม่นานก็ต้องยิ้มกับคำตอบที่เพิ่มขึ้นว่า....

.
.
.
.

“แล้วเมื่อไหร่คุณแขกVIPจะกลับไปห้องพักแล้วเปลี่ยนเสื้อซักทีคะ?

คำตอบของคนตัวเล็กดังขึ้นมา ก่อนที่ไลฟ์การ์ดคนสวยจะรีบเดินนำไป เพื่อปกปิดใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ซึ่งไม่ต่างกับคุณแขกVIPที่หน้าแดงขึ้นมาและเผลอยิ้มก่อนที่จะรีบเดินตามอีกฝ่ายไป

“รีบไปแล้วๆ ดูแลดีแบบนี้คงต้องใช้บริการบ่อยซะแล้วสิ” อรรีบเดินมาประกบคู่และหันมองคนตัวเล็กที่กำลังอุ้มสัตว์เลี้ยงของเธออยู่ ตาหวานอมยิ้มก่อนที่จะตอบโต้อีกฝ่ายกลับเชิงหยอกล้อ

“ค่าบริการแพงนะคะ”

“แพงแค่ไหนก็ยอมจ่ายล่ะ”

อรอมยิ้มและโต้ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว สำหรับอรมันก็น่าตลกที่แค่มาพักร้อนกลับได้เจอคนที่สนใจแถมยังเป็นคนที่ช่วยชีวิตตัวเองอีก อรกลับมาถึงห้องพักก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่อีกฝ่ายบอกอย่างเคร่งครัด ความรู้สึกดีๆที่ค่อยๆเกิดขึ้นมาของคนสองคนมันกำลังแปรเปลี่ยนเป็นความรัก แต่สิ่งหนึ่งที่คุณคนเลี้ยงแมวน้ำเพิ่งจะนึกออกน่าจะเป็น.....

.
.
.
.

ลืมถามชื่อของคุณไลฟ์การ์ดไปเลยหนิ!

“โอ้ย ไว้ค่อยไปถามจากน้ำหนึ่งก็ได้วุ้ย!

------------------จบ------------------

________________________________________________________________________________________
Talk :
ขอมาลงใหม่ประเดิมเป็นฟิคแรกของเราในบอร์ดนี้นะคะ ฮา หวังว่าจะถูกใจผู้อ่านทุกท่าน ปล.รักอร และโอชิเมมคืออรจริงๆนะคะ //___\\

1 person likes this

Share this post


Link to post
Share on other sites

สมกับเป็นตาหวาน 555555

แมวน้ำนี่ เป็นสัตว์เลี้ยงได้ด้วยหรอฮะ 5555 อุ๋งจูเนียร์

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 1/12/2560 at 5:41 PM, LoveRakturna said:

สมกับเป็นตาหวาน 555555

แมวน้ำนี่ เป็นสัตว์เลี้ยงได้ด้วยหรอฮะ 5555 อุ๋งจูเนียร์

เป็นได้ถ้าอรอยากให้เป็นค่ะ 5555

จริงๆก็มั่วๆไปบ้าง 

Share this post


Link to post
Share on other sites

เดี๋ยวนะ เลี้ยงแมวน้ำ5555555 น่ารักๆ 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0